/ єяηη g∂η /

	Dün canım olan yarın düşmanım olmaz benim Yaşananların hatrı hep saklı kalır. Hatırları hep sorulur, Selamları alınır. Sildiklerim vardır bir de Onlar yanlışlarım we pişmanlıklarımdır. Adları anılmaz, Hatırları sorulmaz Sadece beddualarımdır. Vicdanla birlikte şeref ararım ben sewdiklerimde Her zaman doğru değildir seçimlerim Zaman gelir şerefsizleri de sewerim Heryerde gözüm kulağım vardır bnm "Eksik sölemek yalan sölemek deildir" düşüncesindeki dürüstler? Beni deil kendilerini kandırıolar yalnızca Bilmezden gelişlerim aptala yatışlarım Kaybetme korkumdan deil Karşımdakinin yalan söyleme potansiyeline merakımdandır. İnkar olmaz benim hayatımda Yaşananı yaşanmamış saymam Sayanı da "saymam" Kelimelere sığmaz Sayfalar sürer beni anlatmak Ama ne kadar anlatılırsa anlatırsa Yaşayan bilir beni Yaşamayan anlamaz                                         İşte işte ben böle bişiyim

 

 

BİR PAPAZ ÖLDÜ HRİSTİYAN OLDUNUZ... BİR HRANT ÖLDÜ ERMENİ OLDUNUZ... 10 GÜNDE 30 ŞEHİT VERDİK... HANGİNİZ TÜRK OLDUNUZ??? HEPİMİZ TÜRK'ÜZ,HEPİMİZ MEHMET'İZ... BAYRAĞI BAYRAK YAPAN ÜZERİNDEKİ KANDIR!!! TOPRAK EĞER UĞRUNDA ÖLEN VARSA VATANDIR!!!

Anlamalıydım ben üzüldüğümde kılını kıpırdatmamandan, sadece işin düştüğünde aramandan.

"N'aber, nasılsın" lâfının arkasına "Bir görüşelim mi?"
ekleyememenden, anlamalıydım sevgisizliğini...
Ben, seni görmek için sınırlarımı zorlarken, senin umursamamandan, alaycı konuşmalarından, ya da senden vazgeçerim diye korkup önüme bir parça yem atmandan anlamalıydım... Ben, hayatta hiç kimseye bu kadar sabırlı bu kadar mülayim davranmamıştım oysaki.

Severdim özgürlüğümü, asi olmayı, bir bardak suda fırtınalar koparmayı, kimseye hesap vermemeyi... Bir bunları severdim bir de SENİ SEVDİM...

Sevgilin değil sevdiğin olmayı istedim....

İlk defa biri benden hesap sorsun istedim, bir açıklama beklesin.
Bu biraz açık değil mi ya da "Hayır bir yere gitmiyorsun, evde oturuyorsun" dan başka bir şeydi bu... Beni sorgula, duygularımı sorgula istedim. Olmadı...

Ne kadar da kolaydım senin için, ne kadar da zahmetsiz...
Tabiiki, bocalardın, emindin düzgün insan olduğumdan hayatında hiç karşına çıkmamış kadar düzgün, emindin seni çok sevdiğimden ve düşündüğümden;

öyle olmasaydı her probleminde ilk beni arar mıydın?
Nedenleri, niyeleri merak etmedim hiç, inan etmedim...

Bu kadar sevgisizliğinde SENİ nasıl BU KADAR SEVDİM, onu merak ettim. Benim için ne düşündüğünü, beni nasıl gördüğünü, sendeki beni merak ettim... Artık hayal kurmuyorum, geçmişe bu kadar bağlı olmamın sebebi; o zaman çok mutlu olmam bunu biliyorum...

Şimdi tekrar başlasak da, yalnızlığı paylaşsak da sana gönlümü açabilir, gözüm kapalı güvenebilir miyim sanıyorsun? Şimdi artık tek başınayım... Hiç değilse hakkını veriyorum yalnızlığın. iki kişilik kocaman bir boşluktansa sensizliği ve yalnızlığı yeğlerim...
Artık kendimi görmemek için aynalara bakmıyorum, üşürüm diye kazağını giymiyorum,
ağlarım diye türkü söylemiyorum.
Belki de sen haklısın!

Artık Ben Bile Kendimi SEVMİYORUM...

 

Ayrılıgın İlanı ---------------- Gidiyor musun diye sorma bana. Gönderen sensin. Ne terk etmeyi istedim seni, Ne de daha yaşamadığımız bu aşkı toprağa gömmeyi. Senin kadar öfkeliyim ben de. Senin kadar endişeli... Bir dokunuşunla bin kenti yıkacak güç verirdin bana Ama inandıramadım seni. Sen, sorgularken beni kafanda Ben, gözlerinin içine bakıyordum kuşkuyla. Bir tek sözün bağlardı beni sana, Oysa sen hep susmanın koynunda. Aşkın içine bir kez girdi mi kuşku, Teslim alır bedenleri de. Sütten çıkmış ak kaşık değildim Ama yalanı sokmadım iki kişilik dünyamıza. O dünya ki bazen minicik bir odada Bazen kentin ortasında şekillendi. Nasıl da güzeldi... Zaten varsın diye her şey güzeldi ama Sen buna inanmadın. Ah bu sorular... Yaşamak varken sevdayı delice, Niye boğarız sorularla? Nasıl ikna edebilirdim seni? Ben, aşk dedikçe sen, dur dedin. Ben, seninleyim dedikçe Sen, hayır dedin. Zaten az konuşan sen Olumsuz ne kadar sözcük varsa Bulup çıkardın ortaya. Bense hiç bir şey diyemedim. Ne kadar zarar vermişim sana meğer. Nasıl değiştirmişim seni. Oysa hiç böyle düşünmemiştim. Kimseye zarar vermek istemem ben. Kimseyi olduğundan farklı bir hale getirmek istemem. Ama öyle oldu işte. Demek ki; gitmelerin zamanı şimdi. Çocukluğuna sığınır atlatırsın bu acıyı. Ne sevişmelerimiz kalır aklında, ne sevda sözlerimiz. Rahat değilim diyordun ya, rahat ol artık. Gülüşlerini saklaman için bir neden kalmadı. Tedirginliğinin sebebi de kalktı ortadan. Biliyor musun bir tanem! Gidişim yürekten değil, zorunluluktan. Sanma ki, bu toy sevdayı başka kimliklere taşırım. Sanma ki, benden sakladığın gülüşleri yalancı yüzlerde ararım. Seni de götürürüm yüreğimde. Her zaman yokluğunu taşırım. Bulup, bulup kaybettim seni bebeğim. Ne yazık ki, tozduman edemedim kuşkularını. Ne yazık ki, kalamadın bana. Öpücüğümün kokusu kalacak kapının eşiğinde. Kokladıkça; bizi bir yanlışa mahkum ettiğini anlayacaksın.                                                         Mehmet Coşkundeniz

 

 

 

 

 

 

                                                                           

 

 

 

Gittiğin Yerde Kal….

 

Yüreklerimiz mahzunken,acıları evlat edinmişken,hayata tedirgin gözlerle bakarken bulmuştuk birbirimizi.Yaralarımızı sardık,umutlandık.Bir daha hiç bulamayacağız dediğimiz aşkı yakaladık.Çocuklar gibi sevindik ve deliler gibi sevdik.Yollar sana gelirken hep kısa,senden ayrılırken hep uzundu.Bana ellerin değil,hayat dokunurdu.Seninleyken yaşardım,sadece seni yaşardım.Böyle yakındık ya birbirimize,bu aşk hiç bitmez sanırdım.Yanılmışım…

 

Bir sevdayı büyütmek hiç kolay değildir YAR !Daha baştan “benim sevdam büyük olmalı” demiştim de, “korkutamazsın beni” diye cevap vermiştin.Ben sevdamı adım adım büyütürken,sen kaçış planları yapıyormuşsun.Ayın karanlık yüzüne doğru firara kalkmışsın da ben fark edememişim.Gerçekten korktun.Bu büyük sevdanın altında ezilmekten korktun.Beni,benim seni sevdiğim gibi sevememekten korktun.Suçlamıyorum seni,kimi sevsem,kime açsam yüreğimi aynı şeyi yaşıyorum,şaşırmıyorum.

 

Sözlerin çınlıyor kulağımda,”Seni sevmediğim gün,ölüyüm ben” deyişin geliyor aklıma.Yağmurlu bir gündü ve tepeden tırnağa sırılsıklamdık ikimiz de…Boğaz’ın kıyısında sarılıp bana,sağa sola sallanırken söylemiştin bu sözü.Sonrada eklemiştin,”ben yağmurda dans etmek için seni beklemişim meğerse…”

 

Şimdi bulunduğun yerde yağmur var mı YAR?Yine yağmurda dans etmek geliyor mu içinden?Gittiğinden beri,bir defa bile yağmurda yürümedim YAR…Zaten sevmezdim yağmuru ya,şimdi sen yoksun,hiç içimden gelmiyor.Sonunda bu şehri de terk edeceğim.Yağmurun hiç yağmadığı neresi varsa,oraya gideceğim.Gelme benimle olur mu,kal gittiğin yerde.Bir kez kaybettim seni,gelirsen yine gideceksin ve ben bu kez dayanamam gitmene.Bu kadar güçlü olamam.Şimdi daynmaya çalıştığım o yürek sancılarına,bir daha katlanamam.Ölürüm anlıyor musun?Gelme o yüzden,yarım yamalak da olsa yaşamamı istiyorsan gelme…Orda kal yar,yağmurlarda seninle kalsın.Yağmursuz iklimlerdir şimdi menzilim,sensizliğe doğru yola çıkmalıyım…Dönüş yok,bizim için aşk bitti…Orada kal,gittiğin yerde.Seni benden ayıran her neyse,onunla kal.Kal ki;değsin gittiğine….